Το παλιό υδραγωγείο μέρος του οποίου διασώζεται στην περιοχή «Καμαρούθκια», ανήκει στο Αρδευτικό Τμήμα Ιδαλίου και αποτελεί αυθεντικό δείγμα παραδοσιακής αγροτικής αρχιτεκτονικής κληρονομιάς του τόπου μας και ένα σημαντικό μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς του Ιδαλίου.
Λόγω της ανομβρίας και της έλλειψης νερού που φαίνεται να ταλαιπωρούσε τους Κύπριους από την αρχαιότητα, οι κάτοικοι ήταν αναγκασμένοι με τα μέσα που διέθεταν την εκάστοτε εποχή, να βρίσκουν λύσεις στο πρόβλημα της έλλειψης νερού έτσι ώστε να ικανοποιούν τις αρδευτικές και υδρευτικές ανάγκες τους.
Κατά τα μεσαιωνικά χρόνια, το πρόβλημα αυτό αντιμετωπιζόταν με τη συστηματική διοχέτευση και υπόγεια αποθήκευση νερού της βροχής ή των χειμάρρων ποταμών. Για να μην υπάρχει απώλεια νερού κατά τη μεταφορά, χρησιμοποιούνταν πέτρινα αυλάκια είτε επιφανειακά είτε υπόγεια, κτιστές δεξαμενές και ένα σύστημα διαδοχικών πηγαδιών τα λεγόμενα «λαγούμια», όπως επίσης και μικρότερων πηγαδιών τα λεγόμενα «λακκούθκια».
Το υδραγωγείο του Ιδαλίου υπολογίζεται ότι κατασκευάστηκε κατά την Οθωμανική περίοδο (1571-1878) - όπως και πολλά άλλα υδραγωγεία σε όλη την Κύπρο - και λειτουργούσε μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1920. Κάλυπτε την απόσταση από την περιοχή Πέρα Χωρίου-Νήσου μέχρι την περιοχή Ποταμιάς και Λουρουτζίνας και εξυπηρετούσε τους κατοίκους στην άρδευση των χωραφιών τους. Ήταν ένα σύμπλεγμα πέτρινων τοξωτών γεφυριών, κτιστών αυλακιών (πετραύλακων) και μικρών πηγαδιών (λακκούθκια). Η τροφοδότηση του υδραγωγείου γινόταν από τον ποταμό Γιαλιά ή από ιδιωτικές πηγές.