Νίκος Κόσιης

Ο Δρ. Σταύρος Χατζηγιάννης γεννήθηκε το 1975 στο Δάλι, με καταγωγή από την Κάτω Ζώδια. Είναι νυμφευμένος με τη Μάχη Ζιακοπούλου, καθηγήτρια Γερμανικών, με την οποία έχουμε 2 αγόρια.  

Εκπαίδευση

Είναι κάτοχος πτυχίου Μηχανολόγου Μηχανικού (Bachelor of Engineering, BsC), καθώς και διδακτορικού (PhD, 2004) Μηχανολόγου Μηχανικού από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης με βαθμό “άριστα”. 

Επαγγελματική, Ακαδημαϊκή και Ερευνητική Εμπειρία

Έχει  πέραν των 20 χρόνων πείρα σε θέματα Έρευνας και Καινοτομίας, με αντικείμενο την υλοποίηση ερευνητικών προγραμμάτων σε θέματα βιομηχανίας, τεχνολογίας και καινοτομίας. Μέσα από την επαγγελματική του πορεία, έχει αποκτήσει πολύχρονη πείρα στη διεκδίκηση εθνικών, συγχρηματοδοτούμενων και ευρωπαϊκών προγραμμάτων, ως συντονιστής, τεχνικός διευθυντής και ερευνητής. 

Διαθέτει μεγάλη εμπειρία στο σχεδιασμό και την εκτέλεση έργων εφαρμοσμένης έρευνας που είναι επωφελή για τις εθνικές και ευρωπαϊκές μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τις τοπικές κοινωνίες. Μέχρι στιγμής έχει συμμετάσχει ως συντονιστής, Τεχνικός Υπεύθυνος και ερευνητής σε >25 εθνικά (Ίδρυμα Ερευνάς και Καινοτομίας Κύπρου, Υπουργείο Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού) και >18 ευρωπαϊκά ερευνητικά προγράμματα (FP7-SME, FP7-ICT, H2020, Ευρωπαϊκά προγράμματα βιομηχανικής ανάπτυξης στον τομέα της άμυνας - EDIDP).  Επιπλέον, ως δημοτικός σύμβουλος πέτυχε χρηματοδοτήσεις από ευρωπαϊκά και εθνικά προγράμματα, που αφορούν την κοινωνική ευημερία, την ελεύθερη πρόσβαση στο διαδίκτυο, την ατμοσφαιρική ρύπανση και την ποιότητα αέρα. 

Ειδικεύεται στο σχεδιασμό, μοντελοποίηση, προσομοίωση, ανάλυση και ανάπτυξη καινοτόμων πρωτοτύπων, συσκευών και προϊόντων, στα αμυντικά συστήματα έρευνας και επιτήρησης, στην αντίστροφη μηχανική, σε νέες εφαρμογές συστημάτων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, σε συστήματα εξοικονόμησης νερού. 

Παράλληλα, έχει πέραν των 20 χρόνων εμπειρία στη διδασκαλία μαθήματων μηχανολογικής ειδικότητας σε Ιδιωτικό Πανεπιστήμιο. Διδασκαλία μαθημάτων «Μηχανoλογικού Σχεδιασμού και Βελτιστοποίησης», «Αντοχή Υλικών», «Κατεργασίες αφαίρεσης υλικού και πλαστικής παραμόρφωσης», «Συγκολλήσεις και εργαλειομηχανές», «Προηγμένες κατεργασίες με εργαλειομηχανές» κ.α.

Έχει συγγράψει σημαντικό αριθμό επιστημονικών δημοσιεύσεων σε έγκυρα διεθνή επιστημονικά περιοδικά (18) και συνέδρια (>30), που έχουν τύχει σημαντικής αναγνώρισης από πέραν των 550 ακαδημαϊκών και ερευνητικών ινστιτούτων παγκοσμίως (h-index 12, Web of science ).

Είναι συν-εφευρέτης σε 7 κατοχυρωμένα διπλώματα ευρεσιτεχνίας. 

Πολιτική Πορεία

Την 1η Ιουλίου 2024 ανέλαβε πρώτος τα ηνία της Δημαρχίας του νεοσύστατου Δήμου Νότιας Λευκωσίας – Ιδαλίου, ο οποίος προέκυψε από τη συνένωση του Δήμου Ιδαλίου με τις Κοινότητες Λυμπιών, Πέρα Χωρίου, Νήσου, Αλάμπρας και Ποταμιάς.  

Μετά τις εργασίες της 43ης εκλογικής Γενικής Συνέλευσης της Ένωσης Δήμων Κύπρου, εκλέγηκε μέλος του Διοικητικού Συμβούλιου της Ένωσης. 

Στις Δημοτικές Εκλογές του 2016 είχε εκλεγεί Δημοτικός Σύμβουλος στον Δήμο Ιδαλίου, όπου συμμετείχε ενεργά σε μεγάλο αριθμό επιτροπών και υποεπιτροπών του Δήμου. 

ΛΕΟΝΤΙΟΣ ΙΕΡΟΔΙΑΚΟΝΟΥ

Τιμής Ένεκεν 

Γεννήθηκε στο Δάλι στις 20 Μαΐου 1933.  Αποφοίτησε από το Παγκύπριο Λύκειο Λάρνακας. Είναι επιχειρηματίας και ήταν επίσης εκδότης της εφημερίδας «Ο Αγών».   Είναι έγγαμος και έχει τρία παιδιά.

Στη διάρκεια του αγώνα της ΕΟΚΑ 1955-59 ανέπτυξε πλούσια δράση στη
Λευκωσία. Συνελήφθη το Δεκέμβριο του 1956 και βασανίστηκε.  Κλείστηκε στα Κρατητήρια Κοκκινοτριμιθιάς και αργότερα στα Κρατητήρια της Πύλας. Στις αρχές Ιανουαρίου του 1958 δραπέτευσε και ανέλαβε τομεάρχης της περιοχής Κοκκινοτριμιθιάς - Μόρφου μέχρι το τέλος του αγώνα.

Με την ανακήρυξη της Δημοκρατίας το 1960, εξελέγη Βουλευτής στις πρώτες Βουλευτικές εκλογές με το Πατριωτικό Μέτωπο.  Επανεξελέγη βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές του 1970 με το Ενιαίο Κόμμα.

Το 1974 ο Προεδρεύων της Δημοκρατίας κ. Γλαύκος Κληρίδης τον διόρισε Υπουργό Εσωτερικών και Άμυνας.  Έμεινε στη θέση αυτή μέχρι την επιστροφή του Προέδρου Μακαρίου.

Το 1997 διορίστηκε Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως, θέση στην οποία επαναδιορίστηκε το 1998 και παρέμεινε μέχρι το 2002.