ΓΛΑΥΚΟΣ ΚΛΗΡΙΔΗΣ
Τιμής Ένεκεν
Ο Γλαύκος Κληρίδης γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 24 Απριλίου 1919. Πατέρας του ήταν ο δικηγόρος και πολιτικός Ιωάννης Κληρίδης, ο οποίος διετέλεσε και δήμαρχος Λευκωσίας.
Ο Γλαύκος Κληρίδης φοίτησε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο Λευκωσίας. Το 1937 γράφτηκε στη Νομική Σχολή «Kings College» του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, αλλά με την έκρηξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου τον Σεπτέμβριο του 1939, αναγκάστηκε να διακόψει τις σπουδές του και κατατάχθηκε εθελοντικά στην Πολεμική Αεροπορία της Μεγάλης Βρετανίας (RAF).
Το 1942, ως μέλος της RAF, έλαβε μέρος σε αποστολές στη Γερμανία. Στις 24 Ιουλίου του ιδίου έτους, το αεροπλάνο που κυβερνούσε κατέπεσε από τα γερμανικά στρατεύματα και ο ίδιος πιάστηκε αιχμάλωτος. Στην αιχμαλωσία παρέμεινε μέχρι το 1945, όταν σηματοδοτήθηκε η λήξη του πολέμου.
Τον επόμενο χρόνο και αφού ο πόλεμος είχε πια τελειώσει, μπόρεσε να συνεχίσει τις σπουδές του και άρχισε να φοιτά πάλι στην νομική σχολή «Kings College» απ’ όπου αποφοίτησε το 1948 τον τίτλο L.L.B. Το 1948 πήρε την άδεια δικηγορίας και αφού επανήλθε στην Κύπρο. Το 1951 αναγορεύθηκε Barrister-at-Law στο Gray's Ιnn. Άσκησε ενεργά τη δικηγορία έως το 1960.
Κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα (1955-59) κατά των Άγγλων, ο Γλαύκος Κληρίδης υπήρξε ενεργό μέλος της ΕΟΚΑ. Το ψευδώνυμο του ήταν «Υπερείδης». Την ίδια χρονική περίοδο και παράλληλα με τη δράση του στην ΕΟΚΑ, ήταν σθεναρός υπερασπιστής των Κυπρίων αγωνιστών στα δικαστήρια με τους Άγγλους, ενώ παράλληλα ήταν υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε περιπτώσεις παράβασης τους από τους Άγγλους. Τους φακέλους με τις υποθέσεις αυτές παρουσίασε η Ελληνική Κυβέρνηση στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Το 1959 κατά τις πρώτες προεδρικές εκλογές τάχθηκε υπέρ του Αρχιεπίσκοπου Μακαρίου και ενάντια στον πατέρα του, Ιωάννη Κληρίδη, ο οποίος επίσης διεκδικούσε την προεδρία.
Το 1959 ο Γλαύκος, πιστός ακόλουθος του Αρχιεπίσκοπου Μακαρίου καθώς ήταν, πήρε μέρος στη Διάσκεψη του Λονδίνου. Κατά τη μεταβατική περίοδο 1959 – 1960, μεταξύ αποικιακής διακυβέρνησης και ανεξαρτησίας του νησιού, διετέλεσε υπουργός Δικαιοσύνης. Την ίδια χρονική περίοδο υπήρξε και αρχηγός της Ελληνοκυπριακής Αντιπροσωπείας στη Μικτή Επιτροπή για το Σύνταγμα.
Ένα χρόνο αργότερα, στις 31 Ιουλίου 1960, κατά τις πρώτες βουλευτικές εκλογές ήταν επικεφαλής του δεξιού «Πατριωτικού Μετώπου» και εκλέχθηκε βουλευτής Λευκωσίας, ενώ στη συνέχεια έγινε Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας και παρέμεινε μέχρι το 1976.
Το 1964 ηγήθηκε της ελληνοκυπριακής αντιπροσωπείας στη Διάσκεψη του Λονδίνου και το 1968 ορίστηκε εκπρόσωπος της ελληνοκυπριακής πλευράς στις συνομιλίες που πραγματοποιούνταν για το Κυπριακό με τον Τουρκοκύπριο εκπρόσωπο Ραούφ Ντεκτάς.
Το 1969 συγκρότησε μαζί με τον Πολύκαρπο Γεωρκάτζη το «Ενιαίον Κόμμα», το οποίο αναδείχθηκε το μεγαλύτερο κόμμα της Κύπρου στις παρακείμενες εκλογές.
Μετά το πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου το 1974, ο Κληρίδης ανέλαβε προσωρινά την Προεδρία της Δημοκρατίας, όπως όριζε η νομοθεσία, με την ιδιότητα του ως Πρόεδρος της Βουλής. Στη θέση αυτή παρέμεινε έως τις 7 Δεκεμβρίου 1974, μέχρι που επέστρεψε ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος στην Κύπρο και έτσι ανέλαβε και πάλι τα δικά του καθήκοντα. Παράλληλα ανέλαβε εκπρόσωπος των Ελληνοκυπρίων στις διακοινοτικές συνομιλίες. Παρέμεινε στη θέση αυτή μέχρι τις συνομιλίες της Βιέννης (1978), οπότε παραιτήθηκε επειδή κατηγορήθηκε ότι υπερέβη τις οδηγίες που του είχαν δοθεί.
Στις 4 Ιουλίου του 1976 ανακοίνωσε την ίδρυση ενός νέου κόμματος το οποίο έφερε το όνομα «Δημοκρατικός Συναγερμός», αφού προηγουμένως διέλυσε το «Ενιαίον Κόμμα».
Κατά τις βουλευτικές εκλογές 1981, 1985 και 1991, ως πρόεδρος του ΔΗΣΥ, εξελέγη βουλευτής Λευκωσίας. Ως πρόεδρος του κόμματος, ηγήθηκε της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΔΗΣΥ στη Βουλή των Αντιπροσώπων, μέχρι και την εκλογή του στο αξίωμα του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1993.
Το Φεβρουάριο του 1988 διεκδίκησε για πρώτη φορά την Προεδρία της Δημοκρατίας, αλλά έχασε τις εκλογές από τον Γιώργο Βασιλείου, ο οποίος υποστηρίχθηκε από το ΑΚΕΛ, την ΕΔΕΚ και μερίδας του ΔΗΚΟ.
Πέντε χρόνια αργότερα, στις 14 Φεβρουαρίου 1993, επικράτησε απέναντι στον Γιώργο Βασιλείου και εκλέγεται ως ο 4ος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το 1998 επανεξελέγη πρόεδρος, αφού υπερίσχυσε του τότε πολιτικού του αντίπαλου, Γιώργου Ιακώβου.
Ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα που έφερε εις πέρας κατά τη διάρκεια της θητείας του ως πρόεδρος της Δημοκρατίας, ήταν το γεγονός ότι πέτυχε την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς να προηγηθεί η λύση του Κυπριακού. Η πλήρης ένταξη έγινε επί προεδρίας Τάσσου Παπαδόπουλου.
Για τέταρτη συνεχόμενη φορά, ο Γλαυκός επαναδιεκδίκησε την Προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας το 2003, αλλά έχασε τις εκλογές από τον Τάσσο Παπαδόπουλο και αποχώρησε από την ενεργό πολιτική της Κύπρου. Αξίζει να σημειωθεί ότι στο δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου του 2004, τάχθηκε υπέρ του σχεδίου Ανάν για τη λύση του Κυπριακού.
Πέραν από σπουδαίος αγωνιστής, ηγέτης του ΔΗΣΥ, βουλευτής και Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο Γλαυκός Κληρίδης ήταν δέκτης και διαφόρων άλλων τιμητικών διακρίσεων και βραβεύσεων, χάριν στην ανάμιξη του και σε άλλους τομείς.
Διετέλεσε πρόεδρος του Κυπριακού Ερυθρού Σταυρού από το 1961 μέχρι το 1963 και για τις εξαιρετικές του υπηρεσίες τιμητικά ανακηρύχθηκε ισόβιο μέλος.
Ο Πάπας Ιωάννης ΚΓ’ του απένειμε το Χρυσό Μετάλλιο της Τάξης του Αγίου Τάφου ως αναγνώριση των υπηρεσιών που είχε προσφέρει και της κατανόησης που είχε δείξει ως Αρχηγός της Ελληνοκυπριακής αντιπροσωπείας στη Μικτή Επιτροπή για το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας σχετικά με τη θρησκευτική μειονότητα των Ρωμαιοκαθολικών (Λατίνων) της Κύπρου.
Η Ελληνική Δημοκρατία τον τίμησε με τα Διάσημα του Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Σωτήρος.
Το συγγραφικό έργο του Γλαύκου Κληρίδη περιλαμβάνει τα βιβλία «Η Κατάθεσή μου», το οποίο εκδόθηκε σε τέσσερις τόμους και «Ντοκουμέντα μιας Εποχής, 1993 – 2003».
Ο Γλαύκος Κληρίδης παντρεύτηκε 1921 τη Λίλα-Ειρήνη, ινδικής καταγωγής, με την οποία το 1949 απέκτησαν μία κόρη, την Καίτη Κληρίδου. Η Καίτη Κληρίδου, σαν αντάξια απόγονος του πατέρα της, υπήρξε ηγετικό στέλεχος του ΔΗΣΥ, διανύοντας μια αξιοσημείωτη πορεία σε αυτό.
Ο Γλαύκος Κληρίδης απεβίωσε στις 15 Νοεμβρίου 2013 σε ηλικία 94 ετών.