Δημήτρης Χριστόφιας

Ο Δρ. Σταύρος Χατζηγιάννης γεννήθηκε το 1975 στο Δάλι, με καταγωγή από την Κάτω Ζώδια. Είναι νυμφευμένος με τη Μάχη Ζιακοπούλου, καθηγήτρια Γερμανικών, με την οποία έχουμε 2 αγόρια.  

Εκπαίδευση

Είναι κάτοχος πτυχίου Μηχανολόγου Μηχανικού (Bachelor of Engineering, BsC), καθώς και διδακτορικού (PhD, 2004) Μηχανολόγου Μηχανικού από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης με βαθμό “άριστα”. 

Επαγγελματική, Ακαδημαϊκή και Ερευνητική Εμπειρία

Έχει  πέραν των 20 χρόνων πείρα σε θέματα Έρευνας και Καινοτομίας, με αντικείμενο την υλοποίηση ερευνητικών προγραμμάτων σε θέματα βιομηχανίας, τεχνολογίας και καινοτομίας. Μέσα από την επαγγελματική του πορεία, έχει αποκτήσει πολύχρονη πείρα στη διεκδίκηση εθνικών, συγχρηματοδοτούμενων και ευρωπαϊκών προγραμμάτων, ως συντονιστής, τεχνικός διευθυντής και ερευνητής. 

Διαθέτει μεγάλη εμπειρία στο σχεδιασμό και την εκτέλεση έργων εφαρμοσμένης έρευνας που είναι επωφελή για τις εθνικές και ευρωπαϊκές μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τις τοπικές κοινωνίες. Μέχρι στιγμής έχει συμμετάσχει ως συντονιστής, Τεχνικός Υπεύθυνος και ερευνητής σε >25 εθνικά (Ίδρυμα Ερευνάς και Καινοτομίας Κύπρου, Υπουργείο Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού) και >18 ευρωπαϊκά ερευνητικά προγράμματα (FP7-SME, FP7-ICT, H2020, Ευρωπαϊκά προγράμματα βιομηχανικής ανάπτυξης στον τομέα της άμυνας - EDIDP).  Επιπλέον, ως δημοτικός σύμβουλος πέτυχε χρηματοδοτήσεις από ευρωπαϊκά και εθνικά προγράμματα, που αφορούν την κοινωνική ευημερία, την ελεύθερη πρόσβαση στο διαδίκτυο, την ατμοσφαιρική ρύπανση και την ποιότητα αέρα. 

Ειδικεύεται στο σχεδιασμό, μοντελοποίηση, προσομοίωση, ανάλυση και ανάπτυξη καινοτόμων πρωτοτύπων, συσκευών και προϊόντων, στα αμυντικά συστήματα έρευνας και επιτήρησης, στην αντίστροφη μηχανική, σε νέες εφαρμογές συστημάτων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, σε συστήματα εξοικονόμησης νερού. 

Παράλληλα, έχει πέραν των 20 χρόνων εμπειρία στη διδασκαλία μαθήματων μηχανολογικής ειδικότητας σε Ιδιωτικό Πανεπιστήμιο. Διδασκαλία μαθημάτων «Μηχανoλογικού Σχεδιασμού και Βελτιστοποίησης», «Αντοχή Υλικών», «Κατεργασίες αφαίρεσης υλικού και πλαστικής παραμόρφωσης», «Συγκολλήσεις και εργαλειομηχανές», «Προηγμένες κατεργασίες με εργαλειομηχανές» κ.α.

Έχει συγγράψει σημαντικό αριθμό επιστημονικών δημοσιεύσεων σε έγκυρα διεθνή επιστημονικά περιοδικά (18) και συνέδρια (>30), που έχουν τύχει σημαντικής αναγνώρισης από πέραν των 550 ακαδημαϊκών και ερευνητικών ινστιτούτων παγκοσμίως (h-index 12, Web of science ).

Είναι συν-εφευρέτης σε 7 κατοχυρωμένα διπλώματα ευρεσιτεχνίας. 

Πολιτική Πορεία

Την 1η Ιουλίου 2024 ανέλαβε πρώτος τα ηνία της Δημαρχίας του νεοσύστατου Δήμου Νότιας Λευκωσίας – Ιδαλίου, ο οποίος προέκυψε από τη συνένωση του Δήμου Ιδαλίου με τις Κοινότητες Λυμπιών, Πέρα Χωρίου, Νήσου, Αλάμπρας και Ποταμιάς.  

Μετά τις εργασίες της 43ης εκλογικής Γενικής Συνέλευσης της Ένωσης Δήμων Κύπρου, εκλέγηκε μέλος του Διοικητικού Συμβούλιου της Ένωσης. 

Στις Δημοτικές Εκλογές του 2016 είχε εκλεγεί Δημοτικός Σύμβουλος στον Δήμο Ιδαλίου, όπου συμμετείχε ενεργά σε μεγάλο αριθμό επιτροπών και υποεπιτροπών του Δήμου. 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ
Τιμής Ένεκεν 

Ο Δημήτρης Χριστόφιας διετέλεσε ως ο 6ος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, από το 2008 μέχρι το 2013.  Διετέλεσε επίσης, Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων για την Όγδοη Βουλευτική Περίοδο (2001-2006), ενώ την 1η Ιουνίου 2006 επανεξελέγη Πρόεδρος του Σώματος για την Ένατη Βουλευτική Περίοδο, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι την εκλογή του στην Προεδρία της Δημοκρατίας.  Κατά την περίοδο της Προεδρίας του, η Κύπρος ανέλαβε το δεύτερο εξάμηνο του 2012 την Προεδρία του Συμβουλίου της Ε.Ε.

Στις προεδρικές εκλογές που έγιναν το Φλεβάρη του 2008 εκλέχτηκε πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας με το ψηφοδέλτιο ΑΚΕΛ - Αριστερά.  Για πρώτη φορά στην ιστορία του το ΑΚΕΛ διεκδήκησε το προεδρικό αξίωμα με κομματικό του στέλεχος και εξέλεξε πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Γενικό Γραμματέα του.

Ο Δημήτρης Χριστόφιας γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1946 στο Δίκωμο της επαρχίας Κερύνειας.

Φοίτησε στο Εμπορικό Γυμνάσιο Νεοκλέους στη Λευκωσία από το οποίο αποφοίτησε το 1964.

Σε ηλικία δεκατεσσάρων χρόνων έγινε μέλος της Παγκύπριας Ενιαίας Οργάνωσης Μαθητών (ΠΕΟΜ). Το 1964 έγινε μέλος του ΑΚΕΛ, της Παγκύπριας Εργατικής Ομοσπονδίας (ΠΕΟ) και της Ενιαίας Δημοκρατικής Οργάνωσης Νεολαίας (ΕΔΟΝ). Το 1969, στο 5ο Συνέδριο της ΕΔΟΝ, εξελέγη μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της Οργάνωσης.

Το 1969 πήγε για σπουδές στο Ινστιτούτο Κοινωνικών Επιστημών της Μόσχας.  Αφού ολοκλήρωσε τη διετή φοίτηση, μεταπήδησε στην Ακαδημία Κοινωνικών Επιστημών της Σοβιετικής Ένωσης από την οποία αποφοίτησε ως διδάκτωρ ιστορικών επιστημών.  Ολοκλήρωσε τις σπουδές του το 1974. 

Στη διάρκεια των σπουδών του στη Μόσχα γνώρισε τη σύζυγο του Έλση Χηράτου με την οποία απέκτησαν τρία παιδιά.

Το 1974, μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του στη Μόσχα, στο Ινστιτούτο Κοινωνικών Επιστημών, επέστρεψε στην Κύπρο και προσελήφθη στην ΕΔΟΝ, της οποίας εξελέγη κεντρικός οργανωτικός γραμματέας.  Το 1976 εξελέγη μέλος της Επαρχιακής Επιτροπής ΑΚΕΛ Λευκωσίας-Κερύνειας.  Το 1977 εξελέγη γενικός γραμματέας της οργάνωσης, θέση την οποία κατείχε μέχρι και το 1987.  Το 1982 εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, το 1986 μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής και το 1987 μέλος της Γραμματείας της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος. Μετά το θάνατο του Γενικού Γραμματέα του ΑΚΕΛ Εζεκία Παπαϊωάννου, στις 10 Απριλίου 1988, το Πολιτικό Γραφείο της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος τον όρισε προσωρινό Γενικό Γραμματέα. Στις 22 Απριλίου 1988 η ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής τον εξέλεξε Γενικό Γραμματέα της, αξίωμα στο οποίο επανεξελέγη άλλες τέσσερις φορές, το 1990, το 1995, το 2000 και το 2005.

Ο Δημήτρης Χριστόφιας εξελέγη βουλευτής Κερύνειας με το ΑΚΕΛ-Αριστερά-Νέες Δυνάμεις στις εκλογές της 19ης Μαΐου 1991 και επανεξελέγη στις εκλογές της 26ης Μαΐου 1996, της 27ης Μαΐου 2001 και της 21ης Μαΐου 2006.

Διετέλεσε ex officio πρόεδρος της Επιτροπής Επιλογής της Βουλής των Αντιπροσώπων και πρόεδρος της Ad Hoc Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τον Κανονισμό της Βουλής και της Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για το Πόθεν Έσχες.
 
Διετέλεσε πρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κυπριακής Ομάδας στη Διακοινοβουλευτική Ένωση και της Εκτελεστικής Επιτροπής του Κυπριακού Κλάδου του Κοινοπολιτειακού Κοινοβουλευτικού Συνδέσμου.

Ως Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο Δημήτρης Χριστόφιας ανέπτυξε πλούσια δράση, βασισμένη πάντα σε αρχές.  Αγωνίστηκε με σθένος για την επανένωση της Κύπρου και την ειρηνική συμβίωση των κοινοτήτων της.  Πρωτοστάτησε, εξάλλου, όπως και στη διάρκεια όλης της πολιτικής του δράσης, στον αγώνα για κοινωνική πρόοδο και διασφάλιση των δικαιωμάτων ολόκληρου του κυπριακού λαού. 

Βασική του προτεραιότητα ήταν η επίλυση του κυπριακού προβλήματος.

Με ηγέτη του τον Χριστόφια, το ΑΚΕΛ μόχθησε για το κίνημα επαναπροσέγγισης των δύο κοινοτήτων στην Κύπρο, αναπτύσσοντας στενές σχέσεις με όλες τις εκφράσεις της τουρκοκυπριακής Αριστεράς, που είναι εξίσου ισχυρή στην αντίστοιχη κοινότητα.

Η προεδρία του συνέπεσε και με την ανάδειξη του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ ως ηγέτη της τουρκοκυπριακής κοινότητας, με αποτέλεσμα να πετύχει την επανέναρξη των συνομιλιών με τους Τουρκοκυπρίους, που οδήγησαν στις συγκλίσεις Χριστόφια – Ταλάτ και οι οποίες αφορούσαν συμφωνίες σε μια σειρά από κρίσιμα ζητήματα.

Ακόμη ένα σημαντικό επίτευγμα του Δημήτρη Χριστόφια ως προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας ήταν και οι οριοθετήσεις ΑΟΖ με γειτονικές χώρες.  Διαδικασία που είχε αρχίσει από προκατόχους  του και ολοκλήρωσε επί προεδρίας του.  Έτσι, το 2010 η Κύπρος μπήκε στον ενεργειακό χάρτη της Ευρώπης, με τον εντοπισμό τεράστιων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων.

Στο διεθνές επίπεδο ο Δημήτρης Χριστόφιας εργάστηκε με συνέπεια για την εδραίωση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας καθώς και για την ανάπτυξη των διακρατικών σχέσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας. 

Από τα μεγάλα προτερήματα του Δημήτρη Χριστόφια ως πολιτικού ήταν η αμεσότητα και ο αυθορμητισμός του, που τον ξεχώριζαν στον κυπριακό λαό, καθώς επρόκειτο για αυθεντικά και σπάνια επικοινωνιακά χαρίσματα.

Ο Δημήτρης Χριστόφιας, ήταν ένας από τους πολιτικούς της γενιάς μετά το 1974 που έζησε σημαντικές στιγμές της νεότερης ιστορίας του τόπου.

Στις εκλογές του 2013 δεν διεκδίκησε επανεκλογή.  Παρέμεινε όμως ενεργό στέλεχος του ΑΚΕΛ και μέλος του Εθνικόύ Συμβουλίου, από όπου παρακολουθούσε τις εξελίξεις για την επίλυση του κυπριακού προβλήματος.

Πέραν της πολιτικής του καριέρας, ο Δημήτρης Χριστόφιας ήταν διδάκτωρ ιστορικών επιστημών του Ινστιτούτου Κοινωνικών Επιστημών της Μόσχας (Ακαδημία Κοινωνικών Επιστημών της Σοβιετικής Ένωσης).  Μιλούσε την αγγλική και τη ρωσική γλώσσα.

Κατείχε επίσης τιμητικούς τίτλους από πολλά πανεπιστήμια.

Το 2004 αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτωρ του Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Οικονομικών και Πολιτικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.  Το 2008 αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτωρ του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων Μόσχας.   Το 2009, στα πλαίσια επίσημης επίσκεψης στην Ιταλία, αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτωρ συστημάτων επικοινωνίας στις διεθνείς σχέσεις του Πανεπιστημίου της Περούτζια.  Το 2010  αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτωρ του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Πατρών.  Επίσης το 2010  αναγορεύθηκε σε επίτιμο διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.  Το 2011 αναγορεύθηκε σε επίτιμο διδάκτωρ της Σχολής Κοινωνικών και Ανθρωπιστικών Σπουδών του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου. Το 2011 αναγορεύθηκε σε επίτιμο διδάκτωρ φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Μαριούπολης (Ουκρανία)

Ο Δημήτρης Χριστόφιας κατείχε πολλές τιμητικές διακρίσεις και μετάλλια,  μεταξύ των οποίων:

  • το Μετάλλιο Αλεξάντερ Πούσκιν της Ρωσικής Ομοσπονδίας, που του απενεμήθη το 2007 για τη συνεισφορά του στην ανάπτυξη  φίλιων σχέσεων μεταξύ Ρωσίας και Κύπρου και την υποστήριξή του στη ρωσική γλώσσα και πολιτισμό
  • τον Μεγαλόσταυρο με άστρο της Εκκλησίας του Αγίου Μάρκου, που του απενεμήθηκε το 2009 από τον Α.Θ.Μ Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Θεόδωρο Β’,
  • το Μέγα Περιδέραιο του Τάγματος του Πίου του ΙΧ που απενεμήθη το 2010 από την Α.Α. Πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ’
  • το 2009 τιμάται με την ανώτατη διάκριση της Κούβας, το μετάλλιο Χοσέ Μαρτί
  • το Μετάλλιο του Τάγματος της Φιλίας της Ρωσικής Ομοσπονδίας που απενεμήθη το 2010 από τον τότε Πρόεδρο Ντμίτρι Μεντβέντεφ.
  • το 2013 τιμήθηκε με το Ανώτατο Παράσημο του Πατριαρχείου Κιλικίας από τον Πατριάρχη Κιλικίας Αράμ Α΄
  • το 2013 τιμήθηκε με το Ανώτατο Παράσημο της Δημοκρατίας της Σερβίας από τον Πρόεδρο της Σερβίας Τόμισλαβ Νίκολιτς.

Επίσης κατά το 2009, οι Δήμοι Νάουσας, Υπάτης, Αστυπάλαιας και Καλαμαριάς τον είχαν ανακηρύξει Επίτιμο Δημότη τους.